۱۰. پژوهش، دانش و تولید سیاست
۱۰.۱. سیاست‌ورزی مبتنی بر دانش و نه واکنش لحظه‌ای
حزب ایرانیان پیشرو سیاست‌ورزی مبتنی بر دانش را به تحلیل‌های لحظه‌ای، داده‌محوری صرف یا واکنش به رویدادهای جاری فرو نمی‌کاهد. تاریخ مبارزات مردم ایران برای آزادی، عدالت و دموکراسی، از مشروطه تا امروز، سرشار از ادبیات پژوهشی، نظری، فلسفی و جامعه‌شناختی ارزشمند است که بی‌توجهی به آن‌ها به معنای گسست از حافظه جمعی و تکرار خطاهای تاریخی است. در این چارچوب، دانش سیاسی شامل تجربه زیسته، تحلیل تاریخی، نقد نظری و درس‌آموخته‌های عملی و حرفه‌ای است. سیاستی که از این پیوستگی محروم باشد، هرچند به‌ظاهر مدرن یا داده‌محور، در معرض شتاب‌زدگی، ساده‌سازی و بازتولید اقتدارگرایی قرار می‌گیرد (ارجاع به فصل سوم و ۵.۵). تقدم دانش در این معنا، نه تعلیق کنش، بلکه تعهد به کنش مسئولانه، قابل دفاع، پاسخگو و قابل تصحیح است.
۱۰.۲. کارگروه‌های پژوهشی و سیاست‌پژوهی
برای نهادینه‌کردن این رویکرد، حزب ایرانیان پیشرو کارگروه‌های پژوهشی و سیاست‌پژوهی را به‌مثابه پل میان دانش، تجربه و تصمیم سیاسی تعریف می‌کند. مأموریت این کارگروه‌ها صرفاً تولید گزارش یا توصیه‌های فنی نیست، بلکه پیوند دادن ادبیات تاریخی و نظری با مسائل عینی امروز و ترجمه آن‌ها به گزینه‌های سیاستی شفاف و قابل نقد است. این کارگروه‌ها میان‌رشته‌ای، باز و غیرانحصاری‌اند و خروجی‌های آن‌ها باید مستند، قابل ارزیابی و در معرض نقد عمومی قرار گیرد. کارگروه‌ها جایگزین تصمیم‌گیری سیاسی نیستند و اقتدار مصون ندارند؛ تصمیم نهایی همواره در سازوکارهای جمعی و پاسخگو اتخاذ می‌شود (ارجاع به ۵.۵ و ۹.۱). نقش آن‌ها غنی‌سازی تصمیم است، نه مشروعیت‌بخشی تکنوکراتیک.
۱۰.۳. نسبت حزب با دانشگاه و نهادهای مستقل دانشی
حزب ایرانیان پیشرو به‌صراحت میان دانش مستقل و نهاد دانشگاهی تحت سیطرهٔ قدرت سرکوب‌گر تمایز قائل است. با توجه به تجربه انقلاب فرهنگی، سانسور سیستماتیک، اسلامی‌سازی علوم انسانی و اجتماعی، و کنترل امنیتی بر دانشگاه‌ها و پژوهش در ایران، حزب در وضعیت کنونی نمی‌تواند اتکای نهادی به ساختارهای دانشگاهی رسمی داخل کشور داشته باشد. این امر نه نفی ارزش دانشگاه، بلکه دفاع از استقلال علمی است.
تا زمانی که نهادهای دانشگاهی داخل ایران از سیطره قدرت سرکوب‌گر خارج شوند، اتکای حزب بر همکاری باز، شفاف و غیرابزاری با نهادهای آموزشی و پژوهشی مستقل در دیاسپورا است که بر اصول استقلال آکادمیک و سخت‌گیری حرفه‌ای علمی استوارند، و نیز بر تعامل مسئولانه با پژوهشگران، استادان، جامعه‌شناسان و انجمن‌های علمی مستقل در داخل ایران که خارج از چارچوب‌های رسمی حاکمیت فعالیت می‌کنند. این همکاری‌ها به معنای وابستگی نهادی یا نمایندگی سیاسی نیست، بلکه استقبال از دانش به‌عنوان منبع نقد و یادگیری است. این رویکرد، پیوند حزب را با پیشینه فکری و نظری مبارزات ایرانیان، از مشروطه تا امروز، حفظ می‌کند و امکان انتقال تجربه و دانش انباشته به بدنه جوان و نوپای حزب را فراهم می‌سازد. حزب، خود را وارث بی‌واسطه این سنت نمی‌داند، اما مسئولیت دارد که آن را بشنود، بفهمد و به زبان امروز ترجمه کند. حزب ایرانیان پیشرو با تأکید بر پژوهش، پیوند با سنت فکری مبارزات آزادی‌خواهانه، و تعامل مستقل با نهادها و کنشگران دانش‌محور، می‌کوشد سیاستی بسازد که ریشه‌دار، نقدپذیر و مقاوم در برابر مصادرهٔ اقتدارگرایانه باشد (ارجاع به فصل‌های ۳، ۵ و ۹)
در «اندیشه پیشرو» منتشر کنید
با مطالعه فراخوان، آثار خود را برای شورای دبیران اندیشه پیشرو بفرستید.